دلنوشته ها
کج روان با راستان در کینه اند زشت رویان دشمن آیینه اند
ای آدم ها ،این صدای قرن ماست این صدا ازوحشت غرق شماست
دیده در گرداب کی وا می کنید وه که غرق خود تماشا می کنید
هوشنگ ابتهاج
زیاد زیستن تقریبا آرزوی همه ما می باشد ولی خوب زیستن آرزوی عده ای اندک و کم شمار
برای چهار نفر که در زندگیم بی نظیر ند و نمونه ای ندارند
فرهاد مهراد با ان صدای جادویی و انتخاب بی مثال همکاران ترانه سرا ،و آهنگ ساز و تمام ترانه ایش را دوست دارم و تاریخی ازسرزمین من
کوتاه تر بقول آن شریف ) گفتنی ها کم نیست / من وتو کم گفتیم
یا بفکر یک سقفم یک سقف رویایی
سقفی برای من ، سقفی برای تو
حتی مقوایی
صمد بهرنگی
آموزگار ساده و بی پیرانه بی دغدغه ،چراغی یگانه
گم شده در غبار فراموشی و کلامش
مرگ من مهم نیست ، آنچه مهم است مرگ و یا زندگی من چه تاثیری در زند گی دیگران داشته است
علی شریعتی
چگونه اندیشیدین را به نسل من آموخت خدایا باقتصادیون ما بفهمان اقتصاد اصل نیست خدایا به مذهبیون ما بفهمان اقتصاد اصل است
با سنقر شهرم تمام می کنیم قله سهیل دالاخانی زیر پلک های سفید برفی اش
به شهر می نگرد
دالانی و سهیل ماندنی است
رود گاو رود رفتنی است
دلم را در توز تپه به خاک بسپار